Eén en ander heeft er gelukkig toe geleid dat er wat meer gedegen onderzoek gebeurde, in afwachting. In afwachting van het opwarmen van de markt. Een meesterzet.
Er was toch blijkbaar wat harders op de porno-markt, zoals mag blijken uit de bekakte aanwijzingen van de schrijver van Excavating Kafka, James Hawes, het boek dat binnenkort – binnenkort dus - te verschijnen staat. “These are not naughty postcards from the beach. They are undoubtedly porn, pure and simple. Some of it is quite dark, with animals committing fellatio and girl-on-girl action... It's quite unpleasant.”
It’s quite unpleasant? Nu ben ik niet gewoon dergelijke maatstaven al te zeer beklijvend te vinden, zodat ik me genoodzaakt zag eens te gaan grasduinen in de donkere verschrikkingen van weleer. En, welaan dan, hier wat werk van de bedreven kunstenaar en Weense tijdgenoot van Kafka, Franz von Bayros. Waarlijk, degelijk werk.
Mooi, maar als ‘ontmaskering’ een beetje slappekes. Wat wel ontmaskerend mag heten is het stel intellectuelen dat te hoop loopt om de zaak ondertussen te minimaliseren. Verschoning, het was transcendent bedoeld, de interesse was louter maatschappelijk. Of dit uit Der Spiegel: “Hawes geeft ons een blik op Kafka door het sleutelgat met de broek op de benen, maar de geïllustreerde tijdschriften waarop Kafka geabonneerd was, omschrijven als pornografie , is als het vergelijken van een gedicht van Heinrich Heine met een slogan van McDonald's”…
Pfff, ik probeer voortaan het Heine-gehalte van porno in te zien. Of omgekeerd.
