We zullen het geweten hebben! Een tweede visie dringt zich op omdat we het geweten hebben. En het is dan nog precies in die samengebalde herinnering dat zoveel verloren gaat zolang we niet zien dat het om vibrerende materie gaat, onnodig om te zetten in kwalitatief onderscheid. Als ware het een poging om met die inkleuring de wereld te veranderen.
En die tweede visie, daar kan die interceptie voor staan natuurlijk. Er is niets wat verbiedt om op basis van de gefacetteerdheid van de materie een breder beeld te zien, om af te zien van pittoreske kwaliteiten en de beschouwing te laten gewennen aan tijd en ruimte.
Dat was dan ook meteen de theorie rond het ding op zich: dat ging over alle mogelijke zichthoeken op dat ding. Een verdomd verschil: samenballen of zich terugtrekken in de beschouwing zonder er met onze fikken aan te zitten.
maandag 20 oktober 2008
de voorstelling van zaken, ahum!
