zondag 5 oktober 2008

dilemma's

Hieronymus Bosch, De schepping van de wereld, buitenpanelen triptiek De tuin der aardse Lusten, Madrid, Prado
Je vasthouden aan iets. Een mogelijkheid. Je zou dat fenomeen op de duur (ik zeg maar iets) ‘ietsisme’ kunnen noemen. En dan voldaan achterover leunen.

Maar goed, de vertaler Chouraqui vond een Je serai qui je serai en dat is dan eerder een ietszalzijnofzalnietzijnisme. Geen vertaling die de Lampes van de wereld ontziet.

Anderzijds, we weten van een noodzaak, maar we gaan dat nu eens, bevrijd van eender welk imperatief, - Ornament ist verbrechen - wat loskoppelen.

Om uiteindelijk het antwoord te kunnen vinden op de vraag “Is er een god?” bouwde men op de duur een super, supercomputer. Bij het opstarten stelde men de vraag onmiddellijk.
Het antwoord: “Nu wel, ja”.