15 februari 2008
Het heeft niet eens zin om een tegenwicht te vormen bij het ijverig navertelde glossy succesverhaal van pakweg de seksuele bevrijding. Foucault vond in het nest van beraming trouwens moeiteloos de geest van pienter-ogende klerken die er het discours - in functie van de tewerkstelling: geen seks, wèl procreatie - vervlochten met het machtsdiscours.
Uiteindelijk is het verhaal op zich – zèlfs eventueel mèt de lezing van een soort samenzwering der klerken – bijzonder oninteressant. Er kan pars pro toto vanalles bewezen en weerlegd worden. Wat hier anderzijds wel terzake doet is de constructie van een nieuw verhaal op basis van het oude, een herformulering.En waarom? zoals Foucault zegt is de vraag niet: waarom worden wij onderdrukt? maar: waarom zeggen wij dat we onderdrukt worden? Het verhaal waarin wij nu geloven dus. Hij is pas geïnteresseerd in een geschiedenis van het heden, niet in een geschiedenis van het verleden…
0 reacties:
Een reactie plaatsen