14 maart 2008
Nu kan een analyse bestaan uit een onderzoek naar de manier waarop men kwesties aanbrengt, het ontstaan van een verlangen en het vervullen ervan. Een goede distributie kan hier voorwaar soelaas bieden. We bevinden ons immers in het platte en praktische discours der lustjes, niet te verwarren met het verlangen als productiemechanisme: onverwoordbaar maar aanwezig.
Nu blijkt dus het functioneren binnen de, tja, wereld - de beschrijfbare, verwoordbare orde - nogal mechanisch te verlopen. Men is er de chef de cuisine de Ander gaan noemen. Functiebeschrijving: de arbitraire coördinatie tussen de twee netwerken: discursief en pre-discursief. En inderdaad, een betekenaar is nogal arbitrair. Er vallen nogal eens gaten.
En blijkt dan nog bovendien dat die chef de cuisine ook maar een symbolisch drukje op een bovendien symbolisch knopje geeft. Hij is, zogezegd, een great instigator. Maar hét probleem, het enige, dat zich hier - ongezien soms - situeert is een verwarring – letterlijk – tussen registers. Je steekt een muntstuk in het schuif ‘verlangen’ en er komt een flesje Cola uit.
Nu blijkt dus het functioneren binnen de, tja, wereld - de beschrijfbare, verwoordbare orde - nogal mechanisch te verlopen. Men is er de chef de cuisine de Ander gaan noemen. Functiebeschrijving: de arbitraire coördinatie tussen de twee netwerken: discursief en pre-discursief. En inderdaad, een betekenaar is nogal arbitrair. Er vallen nogal eens gaten.
En blijkt dan nog bovendien dat die chef de cuisine ook maar een symbolisch drukje op een bovendien symbolisch knopje geeft. Hij is, zogezegd, een great instigator. Maar hét probleem, het enige, dat zich hier - ongezien soms - situeert is een verwarring – letterlijk – tussen registers. Je steekt een muntstuk in het schuif ‘verlangen’ en er komt een flesje Cola uit.
0 reacties:
Een reactie plaatsen