φαντασία

15 maart 2008

Fantasia zou iets moeten betekenen als ‘verschijnen in de verbeelding’. Laat ons zeggen: imaginair, want dat is het helemaal. Er wordt de imaginaire wereld doorgaans enig impact toegezegd op de, pfff, zegge de ‘realiteit’. De inhoud ervan wordt al dan niet verzwegen en wanneer die inhoud àl teveel verschilt van wat als normaal ervaren wordt zal het algauw over psychose gaan.

Laat ons voorlopig gemakshalve aannemen: je kunt niet in één dimensie van de wereld ‘specialiseren’, je moet een verhouding hebben met alledrie: RSI, de Reële, Symbolische en Imaginaire dimensie. Het helpt al wanneer een productie bijvoorbeeld ondertekend wordt: ik, ondergetekende, heb de hier volgende fantasie. Dat leidt een productie binnen in de symbolische dimensie.

Het helpt niet echt wanneer ik ‘onderteken’ met anoniem, we hebben het hier immers over de arbitraire coördinatie tussen twee netwerken en dat verlangt wel degelijk aanknooppunten, een adres. Hoe zou er zonder vraag een antwoord kunnen zijn? Er zijn slechts antwoorden, maar zonder vraag blijven ze... anoniem.

Waar zit dan het reële, tenzij in een wisselwerking die er in haar formulering op neer zou komen dat het reële te inert bevonden wordt. En als dat niet zo is, wanneer alles okay is, is er gewoon geen behoefte aan fantasie. Dan blijft ‘het’ zich anoniem afspelen in een symbolische wereld, dan maar realiteit genoemd.