dinsdag 3 januari 2012

l’histoire (qui se répète): l’an-nuit

29 maart 2008


Wat het koor verontrust is het 'onbeleefde' standpunt van een Antigone in de zelfgekozen uitsluiting uit - bof - het socio-symbolisch netwerk dan maar.

De opschorting van de Andere, typisch voor de ethische act, vermag nog steeds een taai country-achtig deuntje in het hoofd te doen weerklinken, neem nu: I fought the law and the law won.
I miss my baby and I feel so sad/ I guess my race is run/ She's the best girl I've ever hadTja, voor de rest nogal boring, niewaar…

Is het niet opvallend dat een refrein een aan gemeenplaatsen zieke tekst mag komen aandikken? 

0 reacties: