18 augustus 2007
Forverts, de voornaamste Joodse krant in NewYork zette het als opschrift van zijn editoriaal in 1890: “Atheïsten, wees niet fanatiek”. Natuurlijk spreekt hier enige ironie. Na de afstand van een eeuwenlange traditie.
Er zou op een heel verstandelijke, realistische manier kunnen gesproken worden. Een realist gelooft niet in God. Waarbij een zweem van illusie zou kunnen ontstaan het over het reële te hebben. Maar het reële is nu net ‘God is onbewust’, de formule van het atheïsme. En dus niet ‘God is dood’.
Psalm
Niemand knetet uns wieder aus Erde und Lehm,
niemand bespricht unsern Staub.
Niemand.
Gelobst seist du, Niemand.
Dir zulieb wollen
wir blühn.
Dir
entgegen.
Ein Nichts
wahren wir, sind wir, werden
wir bleiben, blühend:
die Nichts-, die
Niemandsrose.
Mit
dem Griffel seelenhell,
dem Staubfaden himmelswüst,
der Krone rot
vom Purpurwort, das wir sangen
über, o über
dem Dorn.
Paul Celan, die Niemandsrose, 1963
Er zou op een heel verstandelijke, realistische manier kunnen gesproken worden. Een realist gelooft niet in God. Waarbij een zweem van illusie zou kunnen ontstaan het over het reële te hebben. Maar het reële is nu net ‘God is onbewust’, de formule van het atheïsme. En dus niet ‘God is dood’.
Psalm
Niemand knetet uns wieder aus Erde und Lehm,
niemand bespricht unsern Staub.
Niemand.
Gelobst seist du, Niemand.
Dir zulieb wollen
wir blühn.
Dir
entgegen.
Ein Nichts
wahren wir, sind wir, werden
wir bleiben, blühend:
die Nichts-, die
Niemandsrose.
Mit
dem Griffel seelenhell,
dem Staubfaden himmelswüst,
der Krone rot
vom Purpurwort, das wir sangen
über, o über
dem Dorn.
Paul Celan, die Niemandsrose, 1963
0 reacties:
Een reactie plaatsen