het geloof geloven

23 september 2007

Geloof in bondage. De situatie is als volgt: de meester zegt: “Kijk, ik heb hier een klein gemeen zweepje, het zal je veel genot geven”. Het is aanvankelijk de meester die voor de gelovige gelooft. Het werkt zelfs al geloof je niet, denk je niet te geloven dat je gelooft. Er zijn er zelfs die eraan verknocht raken. Echte militanten.

Typisch aan fundamentalisten is de impermeabiliteit. De aaneenschakeling van stupiditeiten wordt vlot weggeboerd. Het is niet wegens een eclatante intelligentie dat Ronald Reagan de teflon-president genoemd werd, maar ook post-mortem wordt dat in zijn omgeving als een compliment opgevat. Noch de pissijn-perikelen van de homofobe kanselprediker, noch ideologische enormiteiten, het deert niet.

 

Daar gaat een grapje over. Een man die gelooft een graantje te zijn en bijgevolg een storende kippenfobie heeft, gaat in therapie. Na een tijd lijkt de kuur te slagen.

De therapeut zegt: “Je weet nu toch dat je geen graantje bent?”.

- “Ja, dat weet ik, maar weten de kippen het?”

Geloof en bondage. Er is een verschil. Stel dat een SM-adept de strategische relatie - het spel genoemd – laat vallen en er op staat het spel totterdood te spelen…