Een ver-taling van de grenzen zelf? Achterdocht is hier zeker op zijn plaats in de zin van: was er maar plaats... De achterliggende gedachte hier is de castratie als vanzelfsprekend thema dat zeker bij de beleving van het genot de toon zal zetten.
Maar stel nu, in verband met die castratie, een ezel van Bileam, zogewenst het oog van de naald. Stel nu het afladen van elke functionaliteit, bezit en attribuut... zekerheden dus. En stel dit vooral niet als techniek, maar als iets wat overkomt.
Weg dus de goedheid die zo innig met de begrenzing van de zekerheid vervlochten is. Meer, de sensibiliteit die buiten elke zintuiglijke ervaring begrepen is, zo typisch aan de mystiek. Het andere genot, namelijk het genot -onbestaand, -ongeweten. Het is er.
Waar? Daar waar geweten is dat het er is, dat andere genot.
0 reacties:
Een reactie plaatsen